از وب سایت ایران جی‌مت رونمایی شد ...
0
09035897366

بخش ارزشیابی نگارش تحلیلی

منتقدانه فکر کنید و ایده های خود را بیان کنید

 

بخش ارزشیابی نگارش تحلیلی آزمون جی‌مت مستلزم آن است که استدلال مرتبط با یک برهان فرضی را تجزیه و تحلیل کرده و نقدی درباره آن بنویسید. توانایی تفکر انتقادی و بیان ایده شما در قالب مقاله ای به زبان انگلیسی اندازه گیری می شود.

 

 

در بخش ارزشیابی نگارش تحلیلی شما ۳۰ دقیقه زمان دارید تا تحلیلی درباره یک برهان بنویسید. برهان های به کار رفته در آزمون شامل موضوعات عمومی جذاب مربوط به تجارت یا موضوعات مختلف دیگر می باشند. داشتن دانش خاص در مورد موضوع مورد بحث الزامی نیست؛ در این بخش تنها توانایی شما برای نگارش تحلیلی ارزشیابی می شود.

 

 

تحلیل برهان در بخش ارزشیابی نگارش تحلیلی

 

 

در بخش تحلیل برهان، شما درباره اینکه برهانی فرضی را تا چه میزان معقول می یابید، به بحث و گفتگو خواهید پرداخت. بدین منظور، شما خط استدلال و استفاده از شواهد در استدلال را تحلیل خواهید کرد. پیش از آغاز نوشتن بهتر است که چند دقیقه را صرف ارزیابی برهان و طرح پاسخ خود کنید. لازم است که ایده هایتان به طور کامل سازماندهی شوند و توسعه یابند. شما به زمان برای بازخوانی و تجدید نظر درباره پاسخ خود نیز نیاز خواهید داشت، اما به یاد داشته باشید که تنها ۳۰ دقیقه زمان دارید.

 

 

تحلیل شما از یک برهان چگونه ارزیابی می شود؟

 

پاسخ شما با استفاده از دو شیوه مستقل ارزیابی می شود که با ترکیب این دو نتیجه، نمره واحدی برای بخش ارزشیابی نگارش تحلیلی بدست خواهد آمد:

 

  • یک سیستم الکترونیکی ویژگی های ساختاری و زبانشناختی مقاله شما، از جمله ساختار ایده ها، تنوع نحوی و تحلیل موضوعی را ارزیابی می کند.
  • ارزیاب های آموزش دیده با سابقه در زمینه های مختلف موضوعی، از جمله آموزش مدیریت، کیفیت کلی تفکر و نگارش شما را ارزشیابی می کنند، که شامل مهارت شما در موارد زیر می باشد:
  • شناسایی و تحلیل ویژگی های مهم برهان
  • سازماندهی، توسعه و بیان ایده های خود
  • ارائه دلایل و مثال های کمکی مرتبط
  • استفاده از نگارش انگلیسی استاندارد

 

سرویس نمره دهی مجدد ارزشیابی نگارش تحلیلی

 

این امکان وجود دارد که با پرداخت ۴۵ دلار پاسخ نامه بخش ارزشیابی نگارش تحلیلی شما توسط یک خواننده مستقل بررسی و نمره دهی شود. شما می توانید تا شش ماه پس از تاریخ آزمون خود، برای نمره دهی مجدد اقدام کنید. به درخواست های دریافت شده شش ماه پس از تاریخ آزمون رسیدگی نخواهد شد.

 

 

پنج چیز که باید درباره نمره دهی مجدد بدانید

 

  1. شما قادر نخواهید بود که بیش از یک دفعه برای نمره دهی مجدد درخواست دهید. بنابراین نتایج نمره دهی مجدد نهایی می باشند و تغییر نخواهند کرد.
  2. نمره دهی مجدد می تواند منجر به افزایش یا کاهش نمره اصلی شما در بخش ارزشیابی نگارش تحلیلی شود.
  3. نتایج تجدید نظر شده تقریبا ۲۰ روز پس از دریافت درخواست شما برای شما و برنامه هایی که به عنوان دریافت کنندگان نمرات تعیین کرده اید، ارسال می شوند.
  4. پس از پردازش درخواست نمره دهی مجدد، هزینه آن بازگردانده نمی شود.
  5. برای درخواست نمره دهی مجدد، لطفا با خدمات مشتریان جی‌مت تماس بگیرید.

توجه: نمره دهی مجدد بخش های استدلال یکپارچه، استدلال کمی و استدلال کلامی آزمون جی‌مت امکان پذیر نیست.

 

 

جی‌مت نویس – ابزار تمرین نگارش مقاله. با جی‌مت نویس نمرات خود در بخش ارزشیابی نگارش تحلیلی را افزایش دهید.

 

مهارت خود در بخش ارزشیابی نگارش تحلیلی را محک بزنید

شما می توانید علاوه بر نمونه برهان زیر که مختص بخش ارزشیابی نگارش تحلیلی می باشد، فهرست کاملی از تحلیل های احتمالی موضوعات مورد بحثی که در آزمون جی‌مت مشاهده خواهید کرد را بارگیری کنید.

نمونه مسئله بخش تحلیل برهان

 

 

دستورالعمل ها

 

در این بخش از شما خواسته می شود تا تحلیلی درباره برهان ارائه شده، و نه نظرات خود در این زمینه را بنویسید. به طور مشخص،

 

  • پیش از شروع نوشتن برهان را ارزیابی کرده و پاسخ خود را طرح ریزی کنید.
  • ایده های خود را سازماندهی کرده و آنها را کاملاً توسعه دهید.
  • دلایل و مثال های کمکی مرتبط ارائه دهید.

 

سوال

 

 

متن زیر در بخش سرمقاله یک ماهنامه اخبار تجاری منتشر شد:

 

 

“Most companies would agree that as the risk of physical injury occurring on the job increases, the wages paid to employees should also increase. Hence it makes financial sense for employers to make the workplace safer: they could thus reduce their payroll expenses and save money.”

 

 

 

« اکثر شرکت ها موافق هستند که با افزایش خطر بروز جراحات جسمی هنگام کار، دستمزد کارکنان نیز باید افزایش یابد. از این رو افزایش ایمنی محل کار از نظر مالی برای کارفرمایان معقول است: بدین صورت آنها می توانند هزینه های پرداخت حقوق و دستمزد کارکنان را کاهش دهند و در هزینه های خود صرفه جویی کنند.»

 

 

بیان کنید که این برهان را تا چه اندازه معقول می یابید. در توضیحات خود حتماً خط استدلال و استفاده از شواهد در برهان را تحلیل کنید. برای مثال، ممکن است لازم باشد در نظر بگیرید که این تفکر بر مبنای چه فرضیات سوال برانگیزی استوار است و چه مثال های نقض یا توضیحات دیگری ممکن است موجب تضعیف این نتیجه گیری شود.

 

 

همچنین می توانید اظهار کنید که چه نوع شواهدی این برهان را تقویت یا تکذیب می کنند، چه تغییراتی در برهان موجب منطقی تر شدن آن می شود، و چه چیزی در صورت وجود، در ارزیابی بهتر نتیجه گیری به شما کمک می کند.

 

 

پاسخ

 

متن زیر یک مقاله واقعی ارزشیابی نگارش تحلیلی می باشد که بالاترین امتیاز را کسب کرده است:

 

 

در این برهان اظهار شده است كه افزایش امنیت محل کار از نظر مالی برای کارفرمایان معقول است چرا که با افزایش ایمنی محل كار می توان به كارکنان دستمزد كمتری پرداخت كرد. این نتیجه گیری برگرفته از این فرض می باشد که با افزایش آسیب های جسمی، دستمزد پرداخت شده به کارکنان نیز باید افزایش یابد.

 

 

This argument states that it makes financial sense for employers to make the workplace

safer because by making the workplace safer then lower wages could be paid to employees. This conclusion is based on the premise that as the list of physical injury increases, the wages paid to employees should also increase.

 

 

با این وجود، فرضیات متعددی وجود دارند که ممکن است لزوماً در این برهان کاربرد نداشته باشند. برای مثال، هزینه های مرتبط با ایمن سازی محل کار بدون شک بیشتر از میزان افزایش حقوق و دستمزد به دلیل شرایط خطرناک می باشد. همچنین، باید معقول بودن بهبود و توسعه محیط کار را نیز در نظر گرفت. در نهایت این که، موافقت اکثر شرکت ها با افزایش دستمزد به دلیل افزایش خطر جراحت، به این معنا نیست که تمام شرکت هایی که دارای محیط کار خطرناکی هستند، با این امر موافق هستند.

 

 

 

However, there are several assumptions that may not necessarily apply to this argument. For example, the costs associated with making the workplace safe must outweigh the increased payroll expenses due to hazardous conditions. Also, one must look at the plausibility of improving the work environment. And finally, because most companies agree that as the risk of injury increases so will wages doesn’t necessarily mean that all companies which have hazardous work environments agree.

 

 

 

اولین مسئله ای که باید به آن توجه شود این است که آیا افزایش دستمزد، صرف سرمایه کلان برای بهبود محیط کاری را توجیه می کند یا خیر. بدون شک می توان استدلال کرد که اگر در مقایسه با عدم ایجاد تغییر در محیط کار و افزایش اندک دستمزد کارکنان، هزینه ایمن سازی محل کار گزاف باشد ایمن سازی محیط کار معقولانه نمی باشد. برای مثال، اگر هزینه ایمن سازی محل کار صد میلیون دلار و میزان افزایش دستمزد سالانه کارکنان برابر با پنج هزار دلار باشد، منطق مالی حکم می کند که صرفاً دستمزدها افزایش بیابند. هیچ تجارت یا کارفرمای عاقلی حاضر نیست که تنها برای اندکی صرفه جویی در مخارج و بهبود سلامت و روابط کارکنان، چنین هزینه اضافی را پرداخت کند. برای بررسی این موضوع، باید تحلیل هزینه-فایده انجام شود. همچنین، من احساس می کنم که اگرچه تحلیل هزینه-فایده، عامل تعیین کننده ای در منطق مالی است، اما ممکن است که در منطق اجتماعی و اخلاقی عامل تعیین کننده نباشد.

 

 

 

 

The first issue to be addressed is whether increased labor costs justify large capital expenditures to improve the work environment. Clearly one could argue that if making the workplace safe would cost an exorbitant amount of money in comparison to leaving the workplace as is and paying slightly increased wages than it would not make sense to improve the work environment. For example, if making the workplace safe would cost $100 million versus additional payroll expenses of only $5,000 per year, it would make financial sense to simply pay the increased wages. No business or business owner with any sense would pay all that extra money just to save a couple dollars and improve employee health and relations. To consider this, a cost benefit analysis must be made. I also feel that although a cost benefit analysis should be the determining factor with regard to these decisions making financial sense, it may not be the determining factor with regard to making social, moral and ethical sense.

 

 

 

همچنین این برهان بر این عقیده متکی است که شرکت ها در تحلیل بهبود محیط کار صرفاً از منطق مالی استفاده می کنند. مسئله این نیست. شرکت ها موضوعات دیگری همچون پیامدهای منفی اجتماعی صدمات بالا در محیط کاری را بررسی می کنند. برای مثال، شرکت تویوتا هزینه های بسیاری را صرف بهبود محیط کاری خود می کند، چرا که اگرچه هدفش سودآوری است، اما به روحیه بالای کارمندان خود و فراهم سازی یک محیط کار با ایمنی نسبتاً کامل افتخار می کند. با این حال، مدیران تویوتا پی بردند که می توان به هر دو هدف دست یافت، زیرا با بهبود سلامت و روابط کارمندان، انگیزه آنها نیز به صورت تضمینی افزایش می یابد و از این رو به کارکنان کارآمدتری مبدل می شوند. این امر بدون شک منجر به افزایش درآمد و سودآوری شرکت و همچنین ایمنی بیشتر برای کارمندان می شود.

 

 

 

This argument also relies on the idea that companies solely use financial sense in analyzing improving the work environment. This is not the case. Companies look at other considerations such as the negative social ramifications of high on-job injuries. For example, Toyota spends large amounts of money improving its environment because while its goal is to be profitable, it also prides itself on high employee morale and an almost perfectly safe work environment. However, Toyota finds that it can do both, as by improving employee health and employee relations they are guaranteed a more motivated staff, and hence a more efficient staff; this guarantees more money for the business as well as more safety for the employees.

 

 

 

در نهایت باید پذیرفت که نمی توان ایمنی همه محیط های کاری را افزایش داد. برای مثال، در حوزه استخراج ذغال سنگ، شرکت ها گزینه های زیادی برای ایمن سازی محیط کار در اختیار ندارند. اگرچه شرکت ها قادر به تضمین برخی از اقدامات ایمنی هستند، اما ممکن است نتوانند تمام اقدامات ایمنی لازم را ارائه دهند. به عبارت دیگر، شرکت های استخراج معدن در کنترل کیفیت هوا در معادن ذغال سنگ با محدودیت هایی مواجه هستند و بنابراین نمی تواند خطر ابتلا کارکنان به بیماری سیاه ششی را کنترل کنند. به عبارت دیگر، صرف نظر از هدف شرکت، برخی مشاغل صرفاً ماهیت خطرناکی دارند.

 

 

 

Finally one must understand that not all work environments can be made safer. For example, in the case of coal mining, a company only has limited ways of making the work environment safe. While companies may be able to ensure some safety precautions, they may not be able to provide all the safety measures necessary. In other words, a mining company has limited ability to control the air quality within a coal mine and therefore it cannot control the risk of employees getting Blacklung. In other words, regardless of the intent of the company, some jobs are simply dangerous in nature.

 

 

در پایان، اگرچه در ابتدا به نظر می رسد که بهبود ایمنی محیط کار از نظر مالی منطقی باشد، گاهی اوقات واقعاً این گونه نیست. علاوه بر این، ممکن است که منطق مالی تنها مسئله‌ای نباشد که شرکت ها با آن مواجه می شوند. انواع دیگری از تحلیل ها مانند پیامدهای اجتماعی ناامنی محیط کار و توانایی کلی یک شرکت در بهبود محیط کار (مانند معدن زغال سنگ) نیز باید انجام شوند. پیش از هرگونه تصمیم گیری، همه این موارد و نه صرفاً کاهش حقوق و دستمزد باید در نظر گرفته شوند.

 

 

In conclusion, while at first it may seem to make financial sense to improve the safety of the work environment sometimes it truly does not make financial sense. Furthermore, financial sense may not be the only issue a company faces. Other types of analyses must be made such as the social ramifications of an unsafe work environment and the overall ability of a company to improve that environment (i.e., coal mine). Before any decision is made, all these things must be considered, not simply the reduction of payroll expenses.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *